Jak sobie radzić ze stresem? cz. 1

Zanim poznamy techniki radzenia sobie ze stresem należy przede wszystkim jasno zdefiniować sobie czym ten stres jest. To słowo jest powszechnie używane w życiu codziennym i często jest jak nieujarzmiony demon, który cały czas nas prześladuje. Pierwszym krokiem do pokonania demona jest nazwanie go.

Stres to naturalna reakcja organizmu na zmieniające się czynniki zewnętrzne (napięcia). Mogą to być napięcia krótkotrwałe, chwilowe lub akumulacja wielu mniejszych napięć. Takimi napięciami mogą być:

– usilne starania o to, by zrobić więcej niż w danym czasie jest możliwe,

– długotrwałe problemy i trudności,

– gdy czujesz, gdy nie jesteś w stanie sprostać wymaganiom, jakie stoją przed Tobą,

– brak kontroli nad tym, co się dzieje w Twoim życiu.

Stres to reakcja na obciążenie, które przekracza poziom tolerowany przez organizm, a poziom ten to sprawa indywidualna każdego z nas. Zależy on od kilku czynników – od twojej osobowości, aktualnego stanu zdrowia i umysłu oraz od tego, jak postrzegasz sytuację.

Bezpośrednia reakcja organizmu na stres ma charakter fizyczny – wydzielana jest adrenalina i glukoza, przestaje funkcjonować układ trawienia, serce pompuje krew do istotnych narządów i do mięśni („reakcja walki lub ucieczki”). Taka reakcja jest pożyteczna w stosunku do bezpośredniego, poważnego czynnika stresującego, ale mało pożyteczna, gdy przyczyną stresu jest coś odległego.

Stres wpływa także na Twoje zachowanie i Twój nastrój. Człowiek zestresowany koncentruje się na swoich problemach i ma skłonności do zamykania się w sobie. Łatwo wybucha bez racjonalnych powodów. Zdradza go również ton głosu: drażliwy, niespokojny i ostry.

Stres wywołuje nastrój niepokoju, poczucie beznadziei, niezdolności radzenia sobie lub nienadążania za zadaniami. Czasem nawet wywołuje postawę „nie potrafię tego zrobić, więc nawet nie ma sensu próbować”.

Podziel się ze znajomymi:

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail